مقدمه جدید گلستان سعدی

منت خدای را عزوجل که لذت زن را قند و عسل قرار داد. همو نکه ازدواجش موجب محنت است و به طلاق اندرش مزید رحمت. هر لنگه کفشی که بر سر ما می خورد مضر حیات است و چون مکرر فرود آید موجب ممات. پس در هر لنگه کفش دو ضربت موجود و بر هر ضربت آخی واجب. 

مرد همان به که به وقت نزاع  

عذر به درگاه نساء آورد  

ورنه زنش از اثر لنگه کفش  

حال دلش خوب به جا آورد