واقعیت ها روزگار

تا وقتی مجردی هرکی بهت میرسه میگه: 

تو که همه چی داری چرا ازدواج نمیکنی؟
وقتی ازدواج کردی هرکی بهت میرسه میپرسه:
تو که همه چی داشتی واسه چی ازدواج کردی!

-------------------------- 

سال ها گذشت و کسی ندید که انسانی با قاشق چای خوری ،چای بخورد

-----------------------

وقتی ارزش ها عوض می شوند، عوضی ها با ارزش می شوند!

--------------------

وقتی تبر به جنگل آمد ، درختان فریاد زدند و گفتند :
نگاه کنید دسته اش از جنس ماست !!

--------------------

همه از پسر نوح بدی میگن ولی هیشکی بهش حق نمیده بابت شکاف نسلی که با حضرت نوح داشت!

پی نوشت: حضرت نوح 931 سال و 5 ماه و سه روز از پسرش بزرگتر بوده است

----------------------

وقتی تمام شیرها پاکتی اند
وقتی همه ی پلنگ ها صورتی اند
وقتی  پهلوناش  دوپینکی اند
ایراد مگیر عشق ها ساعتی اند!

---------------------- 

یکی به یکی دیگه میگه: چرا کولر نمی خری؟
دومی: بدرد نمیخوره اونایی هم که دارن گذاشتن رو پشت بام

-------------------------

فقر یعنی در خیابان آشغال بریزیم و از تمیزی خیابونای اروپا تعریف کنیم!

---------------------------------

خدایا کیفیت رو فدای کمیت نکن. کمتر خلق کن ولی آدم خلق کن!

 

------------------------------

لباسها در آب کوتاه میشوند و برنج ها دراز. در درازای زندگی لباس باش و در پهنای آن، برنج. واگر عمق این پند را نفهمیدی, بدان که تنها نیستی!

روزهای روزه داری و ...

 

  جوان موتوری نعره می‌زند و مشتی به صورت مرد راننده پرتاب می‌کند. راننده ناسزایی می‌گوید و جوان موتوری آن را نثار اقوام و فامیل مرد راننده می‌کند. حالا عابران جمع شده‌اند، چیزی دیده نمی‌شود؛ اما صدای 2 مرد که فریاد می‌زنند، با صدای اذان مغرب که از بلندگوی مسجد در فضا می‌پیچد،‌ گوش را پر می‌کند.

روزهای روزه‌داری و لحظه افطار نه‌فقط برای روزه‌داران که برای روزه‌خواران هم از قداست و معنویت برخوردار است. اذان مغرب ماه رمضان و دعای ربنای قبل از آن، دست‌های بسیاری را به آسمان بلند می‌کند و دل‌های زیادی را به سمتی می‌برد؛ اما گاهی گرسنگی 16 ـ 15 ساعته، تشنگی، ضعف و بی‌حالی مانع کنترل ارادی رفتار و واکنش‌های افراد می شود. عصبانیت و بی‌حوصلگی معلول بارز گرسنگی است و متاسفانه چنان بر برخی رفتارها غالب می‌شود که جز گرسنگی ناشی از روزه، هیچ نصیبی را عاید روزه‌دار نمی‌کند.

برای کارکنان مراکز و ادارات، این روزها بی‌حوصله‌تر از گذشته‌اند و ارباب رجوع موظف است تا تاوان روزه‌داری آنان را بپردازد. فروشنده‌ها از جواب صریح و روشن به مشتریان خودداری می‌کنند، چون گرسنه‌اند و حوصله خوشرویی با مشتریان را ندارند.

 این صحنه‌ها که گاهی در ادارات ، مراکز فروش، تاکسی‌ها، اتوبوس‌ها و به طور کلی سطح جامعه دیده می‌شود، نشان می‌دهد که اصل و فلسفه روزه جز تحمل گرسنگی و تشنگی برای بسیاری از ما شناخته شده نیست.

برخی از ما روزه می‌گیریم چون از روزه‌خواری منع شده‌ایم؛ در حالی که روزه‌داری به معنی مهار بیشتر نفس و نظارت بر اعمال خود است. ما در لحظه اذان مغرب و افطار آن‌چنان گرسنه یک لقمه‌ایم که از یاد می‌بریم برای چه ساعت‌ها لب از خوردن فرو بسته‌ایم و به همین دلیل وقتی عنان از کف می‌دهیم، واژه‌هایی را به زبان می‌رانیم که افراد مست زمزمه می‌کنند یا آنقدر درگیر پوسته و شکل اعمالمان شده‌ایم که چرایی تحمل گرسنگی و تشنگی را به ذهن نمی‌آوریم.