روز مادر

 

مادر سر چشمه گیتی... 

غنچه ای در سبزه زار زیبای طبیعت شکفت و کلمه ی مادر ، در پهنه گلبرگان سرخ آن او که همچون خون مادر است ، بیرون جهید و خود را در آسمان بیکران آبی  سوار بر بال پرنده محبت دید.
آری! به راستی مادر کیست که گیسوانش هم چون گیسوان فرشته طلایی است؟ مادر کیست که زمزمه محبتش لالایی اوست؟
مادر آنست که گهواره چوبین فرزندش را از لابلای صخره ها و از میان آبشارها و صدها گل زیبای یاسمن بیرون می کشد و با دستان مهرآمیزش آن را تکان می دهد...
مادر آنست که اشکش همچون شبنم بر قلب گلبرگ ، گل عشق است، صدایش هم چون مرغ غزل خوان در طبیعت است و بوسه اش همچون نور خورشید بر سبزه زار است و استواریش همچون کوهی بر دل خاک...روزت را ارج می نهم و بوسه میزنم بر جای پایت. 

مادرم: 

قدمهایت را بر روی چشمانم بگذار، تا چشمانم بهشت را نظاره کنند...
 

مادر گوهر گرانبهایی است؛بی مثل در آفرینش
روزت مبارک

سخن زرتشت

    از زرتشت پرسیدند زندگی خود را بر چند اصل بنا کردی
فرمود چهار اصل

   دانستم رزق مرا دیگری نمی‌خورد پس آرام شدم.

    دانستم که خدا مرا می‌بیند پس حیا کردم.

   دانستم که کار مرا دیگری انجام نمی‌دهد پس تلاش کردم.
            

     دانستم که پایان کارم مرگ است. پس محیا شدم